Vandaag was weer eens een dagje ouderwets rennen-hollen-vliegen. Fiore is de laatste dagen een beetje uit haar hum, nog steeds niet helemaal lekker in haar velletje. Vorige week koorts met hoesten, proesten en slecht slapen, nu alleen nog een loopneus. Vanochtend vroeg konden we alles redelijk relaxed doen (dacht ik toen nog). De jongens op tijd aangekleed, Fiore redelijk medewerkzaam, allemaal goed gegeten en gedronken en zowaar 8.15 allemaal met jas en tas klaar bij de achterdeur. Geen onverwachtse vieze broeken, geen schoenenzoektocht, Maarten en Lennert allebei (!) koek en sap bij de hand. Maar toen we de school naderden begonnen de eerste moeders al terug naar huis te fietsen. Toen dacht ik nog, hm, wat zijn die allemaal vroeg vandaag, maar wat verder kwam ik Marlies tegen met de de serieuze melding dat ik echt te laat was ;-) Heel erg stom, mijn klok bleek dus ineens 10 minuten achter te lopen (echt ineens!). Ben dus zelf ook de hele dag achter de feiten aan blijven lopen. Om 10.30 had ik afgesproken om met Marlies en Sjal de brief voor het klassenouderschap (een taak die ik vriendelijk door mijn nieuwe buurvrouw en ouderraadslid Else kreeg toegeschoven ;-) te maken. Het werd dus 10.45, want ja, klok liep nog steeds achter (door de vertraging van vanochtend had ik natuurlijk geen tijd om mijn klok weer goed te zetten ;-)
Fiore was inmiddels echt hangerig geworden en heeft bij Sjal een sterk staaltje van peuterpuberschap afgegeven, tot schreeuwend en huilend over de vloer rollend aan toe. Wij dus collectief in de negeerstand en wat later een onpedagogisch stukje koek om de aandacht af te leiden. Dit bracht gelukkig (even) enige rust. Tussen de middag gelukkig wel op tijd de jongens opgehaald, Maarten bleef bij Maartje van Sjalestia een boterhammetje eten, dus ik ben met Lennert achterop en Fiore voorop naar huis gefietst. Boterhammetjes gesmeerd, gegeten, afgeruimd, Fiore op bed en daarna snel nog met Lennert een kaartje gemaakt voor juf Rachel die deze week met zwangerschapsverlof gaat. Daarna Lennert terug naar school gebracht en nog wat administratieve klusjes gedaan, alvorens om 15.00 Fioortje uit bed te plukken om op tijd weer op het schoolplein te kunnen staan. Maar liefst twee speelafspraakjes dienden zich aan. Dieuwertje (Maartens nieuwe grote liefde) en Wiebe uit Lennerts klas. Fiore nog steeds hangerig en met de nodige vertragingstactieken, dus het was nog een hele kunst om tegen zes uur de spruitjesschotel op tafel te krijgen. Maarten heeft stoer 6 spruitjes naar binnen gewerkt, Lennert kokhalsde bij de eerste, dus we hebben een champignon-compromis gesloten (ook niet zijn favoriet trouwens). Fiore hield het na drie stukjes kip en wat pasta al voor gezien dus omwille van de lieve vrede hebben we met haar het yoki-compromis gesloten :-)
Bij het voorlezen vanavond maakte ze de hangerigheid van vandaag weer helemaal goed: we zouden het boekje "Lieve mama" van Guido van Genechten lezen. Ik neem haar op schoot en ze slaat haar armpjes om mijn nek en zegt met een stralende glimlach: "ik heb ook een lieve mama!" . Smelt. Hart maakt een sprongetje ;-)
Fiore was inmiddels echt hangerig geworden en heeft bij Sjal een sterk staaltje van peuterpuberschap afgegeven, tot schreeuwend en huilend over de vloer rollend aan toe. Wij dus collectief in de negeerstand en wat later een onpedagogisch stukje koek om de aandacht af te leiden. Dit bracht gelukkig (even) enige rust. Tussen de middag gelukkig wel op tijd de jongens opgehaald, Maarten bleef bij Maartje van Sjalestia een boterhammetje eten, dus ik ben met Lennert achterop en Fiore voorop naar huis gefietst. Boterhammetjes gesmeerd, gegeten, afgeruimd, Fiore op bed en daarna snel nog met Lennert een kaartje gemaakt voor juf Rachel die deze week met zwangerschapsverlof gaat. Daarna Lennert terug naar school gebracht en nog wat administratieve klusjes gedaan, alvorens om 15.00 Fioortje uit bed te plukken om op tijd weer op het schoolplein te kunnen staan. Maar liefst twee speelafspraakjes dienden zich aan. Dieuwertje (Maartens nieuwe grote liefde) en Wiebe uit Lennerts klas. Fiore nog steeds hangerig en met de nodige vertragingstactieken, dus het was nog een hele kunst om tegen zes uur de spruitjesschotel op tafel te krijgen. Maarten heeft stoer 6 spruitjes naar binnen gewerkt, Lennert kokhalsde bij de eerste, dus we hebben een champignon-compromis gesloten (ook niet zijn favoriet trouwens). Fiore hield het na drie stukjes kip en wat pasta al voor gezien dus omwille van de lieve vrede hebben we met haar het yoki-compromis gesloten :-)
Bij het voorlezen vanavond maakte ze de hangerigheid van vandaag weer helemaal goed: we zouden het boekje "Lieve mama" van Guido van Genechten lezen. Ik neem haar op schoot en ze slaat haar armpjes om mijn nek en zegt met een stralende glimlach: "ik heb ook een lieve mama!" . Smelt. Hart maakt een sprongetje ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten